Vensters en perspectieven
"Eerst teken ik een rechthoekige vierhoek op het te schilderen oppervlak, zo groot als ik wil, die als een open venster fungeert waardoor het hele verhaal te zien is" [1].
De schilderkunst is niet langer systematisch Alberti's venster op de geschiedenis, maar ze brengt altijd nieuwe ruimten voor contemplatie aan het licht. Het blijft een venster, omdat het toegang geeft tot de innerlijke voorstellingen van een individu. Beelden maken altijd deel uit van een bepaalde context. Overwegingen die zowel persoonlijk als gedeeld zijn,komen samen in de creatie en materialiteit van hetkunstwerk.
Dit lijkt het geval te zijn voor het jaar dat ten einde loopt. Als we 2020 in perspectief zouden willen plaatsen, zoals we dat met een bepaald picturaal onderwerp zouden doen, dan zouden we een vierhoek moeten tekenen die groot genoeg isom de vele obstakels, opschortingen en wendingen van de afgelopen twaalf maanden weer te geven. Breed dus, maar rijk aan reliëf, inventiviteit en creativiteit.
Laten we samen de nieuwe vooruitzichten voor het komende jaar in kaart brengen!
Mahault de Raymond-Cahuzac
